Tekst napisany dla Fundacji AMF, na potrzeby książki, która będzie zawierała rozmowy z Janem Pawłem II. Jest to dla mnie wielki zaszczyt, bo bardzo szanuję działalność tych zacnych ludzi.
Ojcze Bliski!
Dziękuję Ci za list, przepraszam, że dopiero odpisuję, ale tak naprawdę odczytałam go dopiero niedawno. Odczytać list to znaczy przyjąć go do siebie – jak dar, wiedzieć od kogo jest, a gdy już się to wie to trzeba pojąć dlaczego właśnie ta osoba pisze i dlaczego właśnie to napisała. Twój list był długi i wymagał wielu wieczorów misternie spędzonych na odczytaniu poszczególnych słów. I stało się – stanęłam przed ludźmi podczas Dnia Papieskiego cytując Twój list do mnie: (…) ledwo stoję na progu, skąd widać nowy świat. Wiem, czego ode mnie oczekujesz, Ojcze, widzę ten nowy świat, który mi nieustannie pokazujesz w ludziach i naprawdę ledwo stoję na tym progu, ale oni Cię znali jak i mnie dane było poznać Ciebie. Gdy żyłeś, bałam się Twojej śmierci, gdy umarłeś, boję się, że ludzie o Tobie zapomną. Boję się, że moje dzieci, moje wnuki zapytają kim był „ten” Jan Paweł II. Ale najbardziej boję się tego, że nie będę umiała im odpowiedzieć w sposób, który by Ciebie nie umniejszył. Co powiem? Że byłeś największym z Polaków? Że znałeś wszystko, co w nas – Polakach dobre, w nas – ludziach ludzkie, że całe społeczeństwa obdarowywałeś ojcostwem. A jeśli zapytają co to znaczy? Jeśli nie będą potrafiły zrozumieć co znaczysz? Co znaczysz dla mnie, Ojcze? Dlatego postanowiłam, że opowiem im bajkę na przebudzenie o pewnym rybaku, który odwiedzał dzikie i niebezpieczne wyspy. Dedykuję ją Tobie, Ojcze. Mam nadzieję, że bajka ta pokaże jak bardzo Twoja obecność, Twoje przybycie jest ważne.
Na odpowiedź będę czekała z niecierpliwością.
Pozdrawiam Cię serdecznie, ucałuj ode mnie świat,
Beat(k)a
Read more »
Złote myśli 
No Comments